ပေါ့ပါးပါ၊ မျှော်လင့်ချက်ယူဆောင်လာပါ၊ မေတ္တာကို မျှဝေပါ
ပြဿနာ
လူကုန်ကူးမှုသည် လူ့အခွင့်အရေးချိုးဖောက်မှု အဆိုးရွားဆုံးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ မည်သည့်နေ့တွင်မဆို လူပေါင်း သန်း ၄၀ ကျော်သည် ချည်နှောင်ထားသော အလုပ်ခိုင်းစေမှု၊ အဓမ္မလက်ထပ်ခြင်းနှင့် အဓမ္မလိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အမြတ်ထုတ်မှုတို့၏ သားကောင်များ ဖြစ်ကြရသည်။ လူ ၁၅ သန်းသည် အဓမ္မမီးဖွားခြင်း သို့မဟုတ် အိမ်တွင်းကျွန်ပြုခြင်း ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ၎င်းတို့သဘောမတူဘဲ အဓမ္မလက်ထပ်ခြင်းတွင် နေထိုင်ကြရသည်။ အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများကို အမြတ်ထုတ်ခြင်းသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ လူသားကျွန်ပြုမှု၏ အများဆုံးအချိုးအစားဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီးများနှင့် မိန်းကလေးများသည် အဓမ္မလိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အမြတ်ထုတ်မှု၏ သားကောင် ၉၉% ရှိသည် (ILO၊ ၂၀၁၇)။
လက်ရှိဖြစ်ပွားနေသော ပြည်တွင်းပဋိပက္ခနှင့် အထူးသဖြင့် ကျေးလက်ဒေသများတွင် အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်း မလုံလောက်မှုများကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံသည် လူကုန်ကူးမှုဒဏ်ကို အထူးခံရလွယ်ပါသည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ လူဦးရေ ၅၂ သန်း၏ သုံးပုံတစ်ပုံနီးပါးသည် ဆင်းရဲမွဲတေမှုတွင် နေထိုင်ကြရသည်။
လူကုန်ကူးမှုသည် ရာဇဝတ ်မှုမှ လွတ်မြောက်လာသူများ၏ စိတ်ကျန်းမာရေးအပေါ် ကြီးမားသော ဆိုးကျိုးများ သက်ရောက်စေပြီး ကုသမှုမခံယူပါက ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းသည် ပြန်လည်အနိုင်ကျင့်ခံရနိုင်ခြေရှိသည်။ လူကုန်ကူးမှုမှ လွတ်မြောက်လာသူများသည် ရာဇဝတ်မှုမှ လွတ်မြောက်လာသူများထက် အရှုပ်ထွေးဆုံး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေး လိုအပ်ချက်များ ရှိပါသည်။